Otwieranie prezentów przy gościach na baby shower — czy wypada i jak to rozegrać taktownie?

To wcale nie jest tak, że „wypada” albo „nie wypada” — na baby shower często się otwiera prezenty przy gościach, ale równie często robi się to dyskretniej, żeby nikt nie czuł presji. Możecie po prostu uprzedzić na początku, że jeśli przyszła mama będzie miała ochotę, to rozpakujecie część upominków wspólnie, a resztę zostawicie na spokojnie w domu, i to zwykle rozładowuje niezręczność. Fajnie działa też opcja, że otwieranie jest „na boku” w trakcie imprezy: kto chce, podejdzie popatrzeć, a kto nie, zostaje przy rozmowach i jedzeniu. A to ma być raczej kameralny baby shower w gronie bliskich czy większa impreza z osobami, które niekoniecznie się znają?

To wcale nie jest kwestia „wypada/nie wypada”, tylko tego, jaką macie atmosferę w grupie — jedni naprawdę lubią ten moment, a inni czują się obserwowani albo porównywani. Da się to rozegrać tak, żeby nikt nie miał presji: można zapowiedzieć na luzie, że jeśli przyszła mama ma ochotę, to otworzy kilka rzeczy przy wszystkich, a resztę później w swoim tempie, bez „show”. Fajnie działa też opcja, że prezenty odkłada się w jedno miejsce i każdy może podejść, pogadać i opowiedzieć, co wybrał, bez obowiązkowego rozpakowywania na środku. A u Was to raczej kameralne spotkanie w bliskim gronie czy większa impreza z osobami, które słabiej się znają?

U nas na baby showerach bywało różnie i obie opcje mogą wyjść fajnie, tylko trzeba to dobrze „ustawić” atmosferą. Rozpakowywanie przy wszystkich jest okej, jeśli potraktujecie to jako luźny moment dla chętnych, a nie obowiązkowy punkt programu – bez sadzania w centrum i bez „no to teraz pokaż!”. Można też zrobić tak, że przyszła mama otwiera tylko kilka paczek w trakcie (np. te bezpośrednio podane do rąk), a resztę zostawia na spokojnie w domu i potem wysyła krótkie podziękowania. Fajnie działa też hasło w stylu „kto chce, może zostać na chwilę rozpakowywania, a kto woli, to w tym czasie kawa/zdjęcia/pogaduchy” – wtedy nikt nie czuje, że musi patrzeć i oceniać. Jeśli ktoś się krępuje, zwykle krępuje się też obdarowywana, więc im mniej „występu”, tym lepiej to schodzi. No i drobiazg: dobrze, jak ktoś dyskretnie notuje, od kogo co było, żeby potem podziękowania nie były zgadywanką. A jaka to ekipa – raczej bliscy znajomi i rodzina, czy mieszanka osób, które się słabo znają?